شب شد ، قصیده به باران چکید و من

باز از سکوت تلخ اتاقت پریده ام

دنبال با تو بودن انگار ، رفته ام

یک بغض داغ داغ ، برایت خریده ام

این بالهای تازه که خونین و پرپر است

مال تو اند ، تازه ز پشتم بریده ام

این سینه سرخ بی کس آواز دور را

مال من است ، تازه برایت دریده ام

دنبال من نباش ، که بی بال و بی غزل

از این اتاق تلخ به خوابت پریده ام